جن خوانی از روی نت

فنر تن ها دلیل نه

zire2nya — Wed, 05 Nov 2008 18:24:18 GMT

می شود تن را هم داد هم زد هم داد زد هم خورد
تن داده ایم به بار هم تن زده ایم در خواب هم خورده ایم در تاب تن
هم هم همه ی تن داده گی
هم هم همه ی تن خورده گی
در گفت و گوهای دو تن
این میانه تن ها یکی فنر
تن خوری که عالی باشد تمام نه
فنری که عالی باشد نه
نه که دکمه وا نمی کند
فنر دلیل "نه" نمی شود
تو زیپ این شعر را به زد و بند مبند : دل بند
پشت کن به تن و رو کن : در خاک کن
بعد سرد کن خون ات را تا آرام ببند.

دوباره آبان شد رفیق!

zire2nya — Fri, 24 Oct 2008 18:55:18 GMT

چه گونه مي شود يك تنه فلسفه‌اي باستاني شده را به زير كشيد؟

بعد از 150 سال از مرگ كوپرنيك، تازه ادعاي او مبني بر چرخيدن زمين دور خورشيد پذيرفته شد. در قرن 15 يا 16. با چشم غير مسلح آن هم. روي سقف خانه اش گويا سوراخ هايي كرده بود تا مگر حركت ستاره و سياره ها را اين گونه تحليل كند و اين جوري، يك تنه فلسفه‌ي يونانيان را كه شديد باستاني هم شده بود به زير كشيد.

چه جوري؟ (با تشكر ويژه از محسن و سعيد پانتر)

شايد اوضاع دنيا از همان جا به هم ريخت كه ديگر زمين و انسان مركز دنيا نبود.

اين متن خيلي به دقيقه‌ي دهم بازي يونان و سوئد كه درچارچوب رقابتهاي يورو 2008 كه در دهم ژون همين امسال در حال انجام بود، بدهكار است!
كه حالا يك بازي تركيبي. (با تشكر ويژه از جناب خياباني)

و هم چنين آبان،كه مرموزترين ماه سال است اين آبان.

دارم فكر مي كنم به دليلي اگر مجبور شوم آدمي را از طبقه‌ي خودم به قتل برسانم، مي توانم؟ قتل به بهانه‌ي طبقاتي مي چربد يا به بهانه‌هاي جنسيتي. يك روش ساده براي اينكه تعلق طبقه‌ي اجتماعي خود را بدانيد، جدولهاي مالياتي‌ست البته براي حقوق بگيران، اين گونه من دقيقن طبقه‌ي متوسطم و افتخار مي كنم كه ماليات ام را هر ماه سر وقت به دولت عزيزم می دهم تا آنهم به كار گيرد در نمی دانم آمريكايي ها آدم‌هاي اصلن مطمئني نيستند چرا كه اهل دمو كراسي اند.
(با تشكر ويژه از ريدلي اسكات)

آدمهاي 40 ساله چه گونه مي توانند هنوز هم حقوق بگير باشند و هم پايين تنانگي قدري داشته باشند. چه قدر مي شود كه له شد اما هنوز با چرخش‌هاي هندسي زنانه به فراموشي سپرد همه چيزي را.

- اصلن مي دونين نفرين چيه؟
- نفرين يعني نتوني كه بكني... (با تشكر ويژه از برتولوچي)

چه گونه مي شود داناي كل روايتي بود وقتي كه دست در روايت بسيار است.
از روي همان گونه اي كه بوسيدني دارد، چرخشش!

بيست دقيقه و سي و چار ثانيه گذشت صفر صفر، برنده بي برنده. (با تشكر ويژه از رضا يزداني)

حزب توده استاد واژه سازي ادبيات سياسي در دهه 50 بود و اين خط امام را كيانوري را وارد ادبيات سياسي كشور كرد و با اضافه شدن يك پيرو به آن، لانه جاسوسي تسخير شد.
يك ضربه سر در بازي هوايي.

شكنجه‌ي قيامت و تابوت اصلن مي دونين چيه؟ (با تشكر ويژه از تحرک متروک)

يك نيمه تمام شد و با برتري محسوسي كه سوئد داشت بازي هم چنان مساوي است.
اين روز ها همه مي دانند (با تشكر ويژه از عليرضا اميرقاسمي و تله ويزيون وزين تپش) كه بازي 90 دقيقه است حتا كسانيكه دستي در روايت و سري در هندسه دارند.

zire2nya — Tue, 16 Sep 2008 20:47:18 GMT

۱)

هنوز که دیوار میان برلین کشیده و نواخته نشده بود این سیم خاردار شرق را از غرب جدا می کرد...

... و به همین راحتی می شد یا غربی شد یا شرقی.

۲)

پازولینی آنگونه در Salo فلینی آنگونه در Amarcord و برتولوچی آنگونه در 1900 و البته ‍Conformist سینمای ناب ایتالیا یک جورایی مدیون بنیتو موسولینی است. سلام رومی به جناب " دوچه " برای خلق فضایی آنچنین و سینمایی اینچنین.

Actually, the only anarchy is that of the power

اصلن بي خيال : اگه سه تا سیب داشته باشیم دوتا را برداریم حالا چند تا سیب داریم ؟

تدوين تخطي از روزهاي خطي! كجايي آيزنشتاين مرا كات بزني به خودت هر چه مي داني؟

zire2nya — Tue, 02 Sep 2008 19:07:04 GMT

جشنواره ونیز امسال چنان در حال برگزاری ست که "پاریس تگزاس" رییس هیات داوران است. "سازدهنی" از وگاس آمده است و "طعم گیلاس" با شیرین. این میان "خستگی" شاید یک اتفاق باشد که با نگاهی فلسفی و نه اجتماعی از زندگی معاصر هم جنسگرایان ایرانی می گوید. سینمایی که طرز تفکر در عصر حاضر را تغییر داده است. زبانی که خاسته از تصویر است. تصویر رنگ می گیرد چشم هایت را که می بندی و دوست داری که همیشه ببندی و از این آن کنده شوی. اگر شعر از خواستگاهی استعاری ست و جانشینی نشانه هاست که بنیان اش می افکند سینما اما از هم نشینی نشانه ها ست که سر می زند و چه می شود :سینمایی که شاعرانه باشد. سکانس آخر بلوار سانست اثر وایلدر یک شاعرانه ی سینمایی ست که این تازگی ها دیدم و این گروه خشن پکین پا یکی دیگر که در قدیم :( پایک دوست داشتنی پشت قطار فشنگ ... آه آه سته آهسته مرد )

اگر جناب نخل طلا هم این گونه عینک اش را بگیرد:

و جناب "تنگنا" این گونه از تنگ ( به فتح ت ) و تنگ ( به ضم ت ) به در رود:

باز سینمای ایران یک چیزی کم دارد اصلن ایران سینمایی ندارد که چیزی کم داشته باشد. فقط به فراخور وقت باید که یکی از آقایان پرچم کن شود یا برلین یا ونیز.

zire2nya — Sun, 24 Aug 2008 19:15:18 GMT

۱- پکن تمام شد و عاقبت تکلیف پر افتخار ترین ورزشکار المپیکی ایران نیز مشخص شد. رضا زاده قربانی سیستم شد و البته ساعی با دو مدال طلا و یک برنز بالاتر از تختی با یک طلا و دو نقره قرار گرفت. جناب خیابانی در حد و اندازه های یک ماست مال حرفه ای ظاهر شد و پیشنهاد جدا شدن مدیریت ورزش مملکت از دولت جناب ماست مال را به من من انداخته بود. حالا ساعی در شورای شهر حرفی برای گفتن دارد. این هم از عجایب دیگر این مملکت است :اصلاح طلب المپیکی در شورای شهر.

دنیای اقتصاد امروز مقاله ی تحلیلی ای دارد در خصوص توزیع مدال های المپیکی که در نوع خود جالب است.

۲- مرگ حق است. مرگ بر حق است. مرگ بر مرگ حق است. حق خود مرگ است. بزرگ خاندان من مرد. مرگی آرام بعد از چندین سال زجر. ته چشم ها همه ریخته بود وسط غم . شیراز که همیشه رو بازی می کند با من. شیراز که می روم همیشه یک چیزی برای رو شدن دارد برای من.

۳- " در فرصت میان ستاره ها / شلنگ انداز / رقصی می کنم دیوانه / به تماشای من بیا " عروسی دوستی ست که از سال های ۷۸ دست به دست همه ی شعرهای مرا گشته است. ما با هم ورق خوردیم. همه رقم از ۷۸ تا ۸۷ با هم ورق خوردیم.

zire2nya — Thu, 07 Aug 2008 14:01:44 GMT

دخترم چند روزی می شود که به این چهره نمکی هوگو چاوز نگاه می کند و می خندد. نه آن طور که کودکانه. بسیار عمیق تر. چنان می خندد که تکه ی اعتماد را کنده ایم و هر وقت که بی قرار می شود نشان اش که بدهی تمام بی قراری اش را انگار که می بری. می خندد از عمیق که گویی دارد دلقکی ابدی را نگاه می کند و نه با چشم سر و نه حتا به خاطر هوگو چاوز بودن اش.

نگاه اش می گوید: ...

... و می خندد.

zire2nya — Thu, 03 Jul 2008 18:41:18 GMT

۱)

" - می خواهم بخوابم! می فهمی؟

:باشد حتما. کاری ندارم. فقط چند دقیقه می نشینم و نگاه ات می کنم. نگاه که نه. یعنی آن طورها که مثلا بعد و فاصله ی چیزی را بشود تشخیص داد نه. توی این نوری که از پنجره می آید تو یا در واقع نمی آید تو نگاه کردن آن معنی را ندارد. تماشای مژه های روی هم خوابیده ات اصلا یک جور حس کردن است. از بازوها وپاهای نازک ات انگار گرما می زند بیرون. گرما نه آن جور که توی این هوا آدم بدتر کلافه و داغ شود : گرمایی توی دل آدم. جوری که آدم هی بخواهد نگاه ات کند و سیر نشود. "

عاقبت که این کتاب "مردی که گورش گم شد" را نجستم انتشارات چشمه بود انگار ولی هیچ جای انقلاب نبود. و دوباره این " سمت تاریک کلمات " حسین سناپور را دستم گرفتم و الحق که همین داستان "خواب مژه هات" به تمام کتاب اش می ارزد.

۲) نمی دانم چه اصراری دارم که بفهمانمم که "شبح آزادی" بونوئل سینمای خوبی ست. فیلمی که با یک تاخیر ۸ ساله دیدم شاید همان سال ۷۸ اگر می دیدم اش می فهمانستم ام.

۳) در باغ دل ام گرد جنون می ریزی / سرسبزترین گیاه این جالیزی

از ساقه ی تو به آسمان خواهم رفت / ای دوست تو لوبیای سحرآمیزی

zire2nya — Mon, 09 Jun 2008 19:13:18 GMT

این حباب خاکی کی که بترکد ...

zire2nya — Thu, 29 May 2008 18:21:18 GMT

بابا ! پروانه ام را نگاه کن(۱)

" هشت و نیم " فلینی را دوباره دیدم و این دوباره دیدن ها در زمان های مختلف چه تاویل های جدیدی را می گشاید. تاويل بايد كه متغير با زمان باشد تا متن همچنان به زندگي اش ادامه دهد.نمونه برداري ازيك سيگنال متغير با زمان به شما نمونه اي از آن سيگنال را در همان زمان مي دهد و در آخر اين جمع نمونه هاست كه به رسيدن به يك مقدار موثر منتهي مي شود. اگر معادل سازي كنيم با يك متن كه مجموع سيگنال هاي زيبا شناختي يك اثر است مقدار موثر ( معناي غايي ) يك اثر هيچ گاه به دست نمي آيد چرا كه زمان نامتناهي ست و مجموع تاويل ها بي نهايت.

" هشت و نیم " چنان از هم گسیختگی ذهنی آقای کارگردانی را به نمایش می گذارد که تمام کاراکترها گویی در سیرکی جمع شده و برای ایشان و ما البته اجرا می کنند. مرور ذهنی کارگردان در قالب یک سیرک و یا اجرای یک سیرک در قالب ذهن کارگردان این چیزی ست که ما می بینیم و البته یک آلارم جدی برای هر مولف چه سینما چه هر چه که باشد: تالیفات ذهنی بی هیچ پرده ای باید که به زبان آید که در غیر این صورت مرگ مولف قبل از تولید متن اتفاق افتاده است.

هر چه که کهنه شود بی خود و بی جهت ارزش مند می شود اما هشت و نیم از هر جهتی ارزشمند است و کهنه هم که باشد بهتر. چه سکانسی ست سکانس همه زن ها ی زندگی آقای کارگردان در آن خانه قدیمی که حمام شراب متصلش می کند به کودکی ها و چه محشری ست سکانس آغازین فیلم.

در حاشیه عرض شود که این مهرجویی چه قدر وام دار فلینی ست در همه ی فیلم هایش مخصوصن هامون که وام دار حتا نه مقلد. به قولی: سایه ای از بونوئل و فلینی و کمی عرفان شرقی در حد بر بودن سر تیتر های این نحله فکری در دیمانسیون محدودیت های سینمای ایران می شود: داریوش مهرجویی.

۱) یکی از دیالوگ های فیلم I Am Legend كه هيچ ربطي البته به متن ندارد و فقط در انتخاب اول ديدن هشت و نيم و اين فيلم من اين را اول ديدم .

zire2nya — Wed, 21 May 2008 16:50:18 GMT

۱- من لباس کار می پوشم عین فیدل کاسترو!

۲- من روش Brute Force را براي شكستن رمزهاي ورود انتخاب كرده ام.

۳- "تس" رومن پولانسکی کاملن معمولی بود.

۴- چند تا DVD‌ دارم از پولانسكي-برتولوچي- وندرس- وايلدر كه آخر اين هفته خواهم ديد: چه مي شود كرد من عامي ترين هنر را دوست دارم نه كنسرت ۳۰ هزار توماني لطفي تار زن را. به يكي گفتند چرا سه تار ساز تخصصي شماست؟ گفت: چون كه ارزون ترين سازه.

۵- برقراري ارتباط براي شما مشترك گرامي مقدور نمي باشد.

۶- همه چي به كنار مزه خيار رسمي از يه جاي ديگه س.

۷- آقاي ساكت خفه شو!